Flokulacja niechemiczna

Flokulacja

to proces związany z łączeniem cząsteczek zawieszonych w cieczy w większe rozbudowane agregaty.

Flokulacja chemiczna

Wielkość cząsteczek możemy zwiększyć wykorzystując flokulację chemiczną. W tym przypadku dodanie środka chemicznego – flokulanta. Flokulanty chemiczne mogą by organiczne (np. polimery) i nie organiczne (np. sole żelaz i glinu). Flokulanty działają poprzez neutralizację ładunków na powierzchni cząsteczek, co pozwala się im zbliżyć przy wykorzystaniu sił Wan der Walsa.

Flokulacja chemiczna jest skuteczną metodą oczyszczania cieczy i separacji substancji, ale wymaga odpowiedniego doboru flokulanta i kontrolowania procesu, aby zapewnić jego efektywność. 

Proces zwiększenia agregatów cząsteczek zawieszonych w wodzie możemy uzyskać poprzez flokulację bez stosowania środków chemicznych. Jeśli wprowadzimy odpowiednio spreparowane zmienne pole elektromagnetyczne do cieczy z zawieszonymi w niej cząsteczkami, nastąpi przekazanie ładunków elektrycznych do cząsteczek. Cząsteczki, które uzyskały ładunki przeciwne będą się przyciągać elektrostatycznie, tworząc większe agregaty.

Flokulant chemiczny nie zawsze może być stosowany ze względu na jego wpływ na skład chemiczny wody.

Flokulacja fizyczna

Flokulacja wykorzystująca zjawiska fizyczne związane z wprowadzeniem pola elektromagnetycznego, skutkująca przyciąganiem przeciwnie naładowanych elektrycznie cząstek, to zjawisko wykorzystuje również siły opisane przez Wan der Walsa. Jednak w tym przypadku nie ma wpływu na skład chemiczny wody.

Całkowity koszt flokulacji z użyciem pola elektromagnetycznego  jest znacząco niższy w porównaniu z procesem przeprowadzenia flokulacji przy użyciu środków chemicznych.

Sygnał Hydropath – wpływ na flokulację

W obszarze działania sygnału Hydropath, zawieszone w wodzie cząsteczki uzyskują ładunek elektryczny, dodatni lub ujemny. Wirniki pomp wprowadzając do przepływającej cieczy turbulencje, ułatwiają cząsteczkom łączenie się w coraz większe agregaty (flokuły / floki / kłaczki).

Duże agregaty mogą sedymentować, flotować lub efektywniej być filtrowane.

Duże agregaty połączonych cząstek zawiesin, osadzają się na powierzchni filtra lub membrany filtracyjnej nie wnikając w głąb  struktury. Ułatwia to ich usuwanie na przykład w wyniku płukania np. wstecznego. Zaobserwowano znaczne skrócenie czasu płukania i zużywanej do płukania wody w przypadku filtrów żwirowo – piaskowych i piaskowych.

Tworzenie większych agregatów z zanieczyszczeń, poprawia sprawność filtracji, co w konsekwencji daje bardziej klarowną wodę na wyjściu z filtra. Technologia fizycznej flokulacji, daje bardzo dobre efekty przy stosowaniu filtrów żwirowych i piaskowych. Złoże filtracyjne nie ulega zalepieniu przez drobne frakcje zanieczyszczeń, jest dużo wydajniejsze przez długi czas eksploatacji. Podobne wyniki daje ta technologia w przypadku membran filtracyjnych, na przykład odwróconej osmozy. W tym przypadku koncentrat utworzony z zawieszonych w wodzie, wykrystalizowanych na skutek zjawiska przesycenia roztworu wody jonów minerałów, tworzy większe agregaty nie wnikające w pory membran. Ułatwia to proces płukania membran i znacznie poprawia trwałość membran osmotycznych.

Gdzie stosuje się flokulację  fizyczną?

• Oczyszczanie wody: Usuwanie zawiesin, bakterii i innych zanieczyszczeń z wody pitnej i ścieków.
• Przemysł chemiczny: Separacja produktów, oczyszczanie surowców.
• Biotechnologia i farmacja: Produkcja biofarmaceutyków, oddzielanie mas komórkowych.
• Górnictwo: Oczyszczanie ścieków. 

W procesach, gdzie kluczowym celem jest poprawa wydajności filtracji i ochrona drogich instalacji, technologia HydroFLOW znajduje swoje optymalne zastosowanie.

Koagulacja a flokulacja

Koagulacja to proces destabilizacji cząstek koloidalnych, który często poprzedza flokulację. Flokulacja następuje po koagulacji i polega na łączeniu się destabilizowanych cząstek w większe agregaty.